polish.globalopinion.pl

6 maja 2012 roku Grecy wybrali skład nowego 300-osobowego parlamentu. To czego mogą się spodziewać w ciągu kilku najbliższych tygodni to… kolejne wybory parlamentarne.

Wybory wygrała konserwatywna Nowa Demokracja (ND), zdobywając 18,9% głosów i 108 mandatów. Drugie miejsce zajęła Radykalna Koalicja Lewicy (Syriza), uzyskując 16,8% głosów i 52 mandaty. Trzecie miejsce z wynikiem 13,2% głosów i 41 mandatów zajął Panhelleński Ruch Socjalistyczny (PASOK). Czwarte miejsce zajęła prawicowa partia o nazwie Niezależni Grecy, zdobywając 10,6% głosów i 33 mandaty. Do parlamentu weszły również Partia Komunistyczna, która zdobyła 8,5% głosów i 26 mandatów, neonazistowski Złoty Świt, który zdobył 7% głosów i 21 mandatów oraz Demokratyczna Lewica, na którą głosowało 6,1% wyborców, dzięki czemu partia ta zdobyła 19 mandatów.

Prawie 70% głosów otrzymały partie, które sprzeciwiają się obecnej, radykalnej polityce cięć wydatków i reform, w zamian za pomoc finansową z Unii Europejskiej i Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW).

Taki wynik wyborów był do przewidzenia. W czasie kryzysu, którego skutki Grecy odczuwają w sposób szczególnie bolesny, największe szanse wyborcze mają ugrupowania, które chcą, odrzucenia polityki, kojarzącej się z wysokim bezrobociem oraz ubożeniem społeczeństwa i, które proponują radykalne i proste rozwiązania na przezwyciężenie kryzysu np. wyjście ze strefy euro i powrót do waluty drachma, czy też rezygnacja z pieniędzy, otrzymywanych od Unii Europejskiej i z Międzynarodowego Funduszu Walutowego i zwrócenie się w zamian o pomoc finansową do Moskwy.

W niedzielę 6 maja 2012 roku odbędą się w Grecji wybory parlamentarne. Kryzys gospodarczy, w jakim pogrążone jest państwo, rosnące bezrobocie, realizacja przez rząd kolejnych programów oszczędnościowych, przyczyniających się do spadku dochodów u osób, które mają jeszcze to szczęście, że są zatrudnione, apatia i rozgoryczenie, rosnąca przestępczość i prostytucja, doprowadzą do zmiany greckiej sceny politycznej nie do poznania.

Od czasu upadku dyktatury wojskowej, tzw. junty czarnych pułkowników w 1974 roku, Grecją rządziły na przemian dwie partie polityczne: socjalistyczna PASOK (Panhelleński Ruch Socjalistyczny)  i konserwatywna Nowa Demokracja (ND), zdobywając wspólnie po około 80% głosów. Ostatnie wybory parlamentarne, które odbyły się w październiku 2009 roku, wygrała socjalistyczna PASOK, zdobywając 44% głosów. Tak wysokie poparcie socjaliści uzyskali m.in. dlatego, że Grecy winą za doprowadzenie kraju na skraj bankructwa, obarczyli poprzednią ekipę rządową, czyli Nową Demokrację oraz dlatego, iż ówczesny lider partii PASOK Jeorios Papandreu, prowadził kampanię wyborczą na haśle, zapewnienia większej ochrony socjalnej i obietnicach podwyżki pensji dla pracowników budżetówki.

Zamiast większych zabezpieczeń socjalnych, premier Papandreu, będąc pod silną presją Brukseli, zaczął realizować radykalne programy oszczędnościowe, które wprowadziły grecką gospodarkę w głęboką recesję, która trwa już piąty rok.

Jeorios Papandreu ustąpił ze stanowiska w październiku 2011 roku po tym, jak skompromitował się zapowiedzią i następnie szybkim odwołaniem referendum, w którym Grecy mieliby wypowiedzieć się, czy chcą dalszych cięć w zamian za pomoc finansową z Unii Europejskiej i Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW), czy nie.

Tymczasowym premierem został technokrata, były szef Banku Centralnego, profesor amerykańskiego uniwersytetu Harvard – Lucas Papademos. Głównym celem jego rządu było przeforsowanie kolejnych cięć oraz doprowadzenie do końca negocjacji z Unią i MFW w sprawie drugiego pakietu pomocy finansowej (patrz globalopinion.pl „Grecja – sztuczne podtrzymywanie bankruta” 26/02/2012).

Tylko w ostatnich trzech latach grecka gospodarka skurczyła się o 14%.  W 2011 roku PKB Grecji zmalał, aż o 6,9%.  Prognozuje się, że w 2012 roku gospodarka skurczy się kolejne 5%. Recesja oznacza wysokie bezrobocie, które odciska swoje piętno na społeczeństwie.